|
Με αγροτική καταγωγή έφτασε στη Ρώμη περί το 55 π.Χ., όπου ασχολήθηκε με
τη Ρητορική, την Ιατρική και την Αστρονομία. Επίσης μελέτησε τη φιλοσοφία
των επικουρείων και αργότερα των στωικών. Ήταν μαθητής του Έλληνα ποιητή
Παρθενίου και στη συνέχεια του επικούρειου φιλοσόφου Σείρωνα. Λόγω της
φιλίας του με τον Αύγουστο Καίσαρα διέσωσε
το πατρικό αγρόκτημα από τη δήμευση προς όφελος των απομάχων. Από το έτος
39 ανήκε ο Βιργίλιος στον κύκλο ποιητών του Μαικήνα (Gaius Maecenas). Τα
υπόλοιπα χρόνια του απεσύρθη στη Νεάπολη, όπου και θάφτηκε μετά το θάνατό
του. Ο τάφος τού Βιργιλίου, του οποίου η αυθεντικότητα σήμερα αμφισβητείται,
αποτελούσε την αρχαία εποχή για μεγάλο διάστημα σημείο λατρείας και αποδόσεως
τιμών.
Πρώιμα έργα του Βιργιλίου των ετών 42-39 είναι οι «Εκλογές» (Eclogae),
μία συλλογή βουκολικών ποιημάτων, τα οποία είναι εμπνευσμένα από τα «Ειδύλλια»
του Θεόκριτου. Στο έργο του «Georgica» των ετών 39-29, ένα αγροτικό ποίημα
σε 4 τόμους, περιγράφει την εργασία και τις συνήθειες των αγροτών και επαινεί
το δεσμό τους με τη ζωή στην εξοχή και στη φύση. Κύριο και σημαντικότερο
έργο του Βιργιλίου είναι η «Αινειάδα» (Aeneis), στην οποία ο ποιητής
περιγράφει το ηρωικό έπος του Αινεία που ταξίδεψε μετά την πτώση της Τροίας
και έφτασε, ύστερα από πολλές απρόβλεπτες περιπέτειες, στο Λάτιο, όπου
βρήκε μια νέα πατρίδα. Εκεί ίδρυσε τη Ρώμη και έγινε έτσι ο πρόγονος όλων
των Ρωμαίων. Η Αινειάδα, από το οποίο συνάγεται η ιστορική και ηθική αποστολή
της Ρώμης, έγινε το εθνικό έπος των Ρωμαίων που απετέλεσε από την αρχαιότητα
μέχρι την εποχή του μπαρόκ σημείο αναφοράς για την ποίηση υψηλού επιπέδου.
Ο Βιργίλιος βρισκόταν το έτος 19 στην Αθήνα και κατά την επίσκεψή του
στα Μέγαρα αρρώστησε. Δεν πρόλαβε να επιστρέψει στη Νεάπολη και πέθανε
στο σημερινό Μπρίντιζι. Στη διαθήκη του Βιργιλίου υπάρχει η εντολή να μη
δημοσιευτεί ποτέ η Αινειάδα, αλλά ο Αύγουστος Καίσαρ αναγνώρισε τη σημασία
της και διέταξε τη δημοσίευσή της χωρίς καμιά αλλοίωση. |