|
Ο Βλαδίμηρος Ίλιτς Ουλγιάνωφ που επωνομάστηκε Λένιν, προσεχώρησε στα επαναστατικά
κινήματα της Ρωσίας ήδη στα χρόνια που σπούδαζε νομικά. Μετά από σύντομη
παραμονή στην Ελβετία, συνελήφθη το 1895 στη Ρωσία λόγω πολιτικής προπαγάνδας
κατά του καθεστώτος και εξορίστηκε στα χρόνια 1897-1900 στη Σιβηρία. Από
το 1900 βρίσκεται με μια διετή διακοπή στο εξωτερικό, όπου ιδρύει και αναπτύσσει
ένα κόμμα στελεχών, το οποίο προορίζεται να αναλάβει την ηγεσία του προλεταριάτου
στον αγώνα για το σοσιαλισμό. Αυτές οι κινήσεις οδήγησαν το 1903 σε διάσπαση
του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Ρωσίας. Το 1917 επέστρεψε ο Λένιν στη
Ρωσία, με επίσημη υποστήριξη του γερμανικού κράτους, όταν ο α' παγκόσμιος
πόλεμος ήταν ακόμα σε εξέλιξη.
Μετά το πραξικόπημα και τον εμφύλιο πόλεμο που ονομάστηκαν συνοπτικά
«Οκτωβριανή επανάσταση» ανέλαβε ο Λένιν την εξουσία ως ηγέτης των Μπολσεβίκων
και προσπάθησε με εκτεταμένο μετασχηματισμό της οικονομίας και της κοινωνίας
της Σοβιετικής Ένωσης που ανακηρύχθηκε εντωμεταξύ, να υλοποιήσει ένα μαρξιστικό
μοντέλο διακυβέρνησης. Δεν κυβέρνησε αρκετά (από το 1922 κατάκοιτος με
εγκεφαλικό) και δεν έζησε πια πολύ (πέθανε το 1924) για να γνωρίσει την
κατάληξη του εγχειρήματός του. Εμείς γνωρίζουμε όμως σήμερα ότι η πρόβλεψή
του, πως οι καπιταλιστικές χώρες θα κατέρρεαν νομοτελειακά με αναπότρεπτη
κατάληξη στην «παγκόσμια επανάσταση», διαψεύστηκε παταγωδώς από τις εξελίξεις. |
