Επειδή στους περισσότερους κλασικούς του Ταοϊσμού ταυτίζεται συνήθως το όνομα με το έργο τού φιλοσόφου και, εφόσον ο Λάο Τσε είναι πράγματι ο συγγραφέας της συλλογής αφορισμών «Ντάο ντε Τζινγκ» (Το βιβλίο της οδού προς την αρετή) που αποτελεί το θεμελιώδες έργο του Ταοϊσμού, πρέπει να έζησε περί το έτος 300 π.Χ. Το Ντάο ντε Τζινγκ περιλαμβάνει βέβαια μεγάλο αριθμό πληροφοριών από παλιότερες εποχές και υπάρχει σε πολλές παραλλαγές, στην ενιαία του μορφή που διδάσκει την επάνοδο του ανθρώπου στην αρχέγονη απλότητα, πρέπει να ομογενοποιήθηκε όμως από ένα μοναδικό πρόσωπο και αυτό το πρόσωπο φαίνεται να είναι ο Λάο Τσε. 

Στο πάνθεον του Ταοϊσμού βρίσκεται ο Λάο Τσε στην υψηλότερη βαθμίδα. Στους λαϊκούς θρύλους, αφενός  έχει ενοποιηθεί με το μυθικό αυτοκράτορα Χουάνγκ Ντι, τον οποίο αναγνωρίζει και ο κομφουκιανισμός, στη θεότητα Χουάνγκ Λάο, αφετέρου αποτελεί μία προσωποποίηση του Ντάο, του αρχικού αίτιου του σύμπαντος που παρουσιάζεται  περιοδικά σε πολλές μεταμορφώσεις ως σωτήρας του κόσμου.