Το πλήρες όνομά του ήταν Jean Baptiste Pierre Antoine de Monet, Chevalier de la Marck, γεννήθηκε στο Bazentin  le Petit (Picardie) και πέθανε στο Παρίσι. Προοριζόταν να γίνει ιερωμένος, κατατάχθηκε όμως στο στρατό, σπούδασε Ιατρική στο Παρίσι και ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη Βοτανική. 

Στο πρώτο τρίτομο  σύγγραμμά του «Flore Francaise» (1778) παρουσίασε ένα σύστημα κατατάξεως και αναγνωρίσεως των φυτών, με το οποίο συμπληρώθηκε και βελτιώθηκε η ταξινόμηση του Λιναίου. Αυτή η δημοσίευσή του άνοιξε στο Λαμάρκ τις πόρτες της Ακαδημίας Επιστημών και οδήγησε στο διορισμό του ως βασιλικού βοτανολόγου. Μετά από ταξίδια στην Ευρώπη και διάφορες μελέτες, έγινε ο Λαμάρκ το 1788 καθηγητής της Βοτανικής και από το 1793 μέχρι το 1818 καθηγητής της Ζωολογίας. Και στη Ζωολογία δημιούργησε ο Λαμάρκ ένα σύστημα κατατάξεως και αναγνωρίσεως των ζώων, το οποίο ισχύει με κάποιες παραλλαγές μέχρι σήμερα. Π.χ. εισήγαγε το διαχωρισμό των ζώων σε ασπόνδυλα (invertebrata) και σπονδυλωτά (vertebrata). Επίσης χρησιμοποίησε πρώτος τον όρο Βιολογία. 

Ο Λαμάρκ προβληματίστηκε, λόγω των εξειδικευμένων γνώσεών του για τη χλωρίδα και την πανίδα, ήδη περί τα 50 χρόνια πριν από το Δαρβίνο, για την προέλευση των ζώντων οργανισμών και αναγνώρισε ότι τα είδη υπόκεινται σε εξελικτικές μεταβολές. Η εξελικτική θεωρία του Λαμάρκ που δημοσιεύτηκε το 1809 με τίτλο «Philosophie zoologique» συζητήθηκε έντονα και φυσικά καταπολεμήθηκε, κυρίως από εκκλησιαστικούς κύκλους. Παρ' ότι κάποιες υποθέσεις του Λαμάρκ για την εξέλιξη δεν θεωρούνται πλέον σωστές, αυτό που παραμένει σημαντικό είναι ότι ο Λαμάρκ αμφισβήτησε πρώτος επιστημονικά την πανάρχαια άποψη για θεϊκή  «δημιουργία» των ζώντων οργανισμών στη Γη. Σήμερα αναγνωρίζεται η θεωρία αυτή ως προάγγελος της εξελικτικής θεωρίας του Δαρβίνου. Η ανατροπή των υποθέσεων του Λαμάρκ για τη μετάδοση ιδιοτήτων με  κληρονομικότητα από τη θεωρία του Μέντελ, δεν μειώνουν καθόλου το μεγάλο ερευνητή, ο οποίος.πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του τυφλός και φτωχός.