|
Γεννήθηκε στο Καίμπριτζ και πέθανε στο Μπράιτον της Αγγλίας. Σπούδασε στο
Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ και αργότερα εργάστηκε εκεί ως βοηθός και καθηγητής.
'Ασκησε κριτική στη συνθήκη των Βερσαλιών, με την οποία έκλεισε ο α' παγκόσμιος
πόλεμος. Στο έργο του «The Economic Consequences of the Peace» προέβλεψε
ότι οι υψηλές πολεμικές επανορθώσεις που επεβλήθησαν στη Γερμανία, θα την
οδηγούσαν σε οικονομική κρίση, αύξηση του εθνικισμού και ενίσχυση του στρατιωτικού
κατεστημένου σ' αυτή τη χώρα. Οι προβλέψεις του Κέυνς δεν εισακούστηκαν
και όλοι έζησαν την επαλήθευσή τους μέχρι το β' παγκόσμιο πόλεμο.
Στο κύριο βιβλίο του «The General Theory of Employment, Interest and
Money» ασχολήθηκε ο Κέυνς με την οικονομική ύφεση, τους κύκλους ανόδου
και καθόδου της οικονομίας και το συσχετισμό τους με την ανεργία. Κατά
τη γνώμη του Κέυνς δεν είναι δυνατόν να αυτοϊαθεί μία οικονομία και μόνο
με κρατική παρέμβαση στους τομείς φορολογήσεως, επενδύσεων και κοινωνικής
πολιτικής μπορεί να ελεγχθεί η ανεργία. Κυρίως η αποταμίευση σε χρόνια
ύφεσης επιδεινώνει την κατάσταση, λόγω περιορισμένης καταναλώσεως και κατά
συνέπεια μειωμένων επενδύσεων. Το κράτος πρέπει λοιπόν να επεμβαίνει για
την τόνωση της ζήτησης, ως υποκατάστατο της ελλιπούς ιδιωτικής ζήτησης.
Στο νομισματικό συνέδριο του Bretton Woods το 1944 εκπροσωπούσε ο Κέυνς
τη Μεγάλη Βρετανία και υποστήριξε τη δημιουργία της Διεθνούς Τράπεζας και
του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Οι ιδέες του Κευνς επηρέασαν την οικονομική
πολιτική πολλών κυβερνήσεων μετά το β' παγκόσμιο πόλεμο και ονομάστηκαν
«κευνσιανισμός». Αυτή η οικονομική πολιτική υιοθετήθηκε τις μεταπολεμικές
δεκαετίες από τα συνδικαλιστικά σωματεία της Ευρώπης και της Αμερικής. |
