|
Γεννήθηκε στην Καππαδοκία. Ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο του Βυζαντίου,
αφού συνέλαβε και έκαψε δημόσια τον τύραννο Φωκά, στα χρόνια του οποίου
είχε περιέλθει η αυτοκρατορία σε έσχατη κατάπτωση. Βασίλεψε από το 610
μέχρι το θάνατό του, το 641. Η βασιλεία του οδήγησε σε ανόρθωση του κράτους,
αλλά σημαδεύτηκε από τις επιδρομές των Σλάβων και των ομοφύλων Αβάρων κατά
της αυτοκρατορίας, οι οποίες προκάλεσαν σοβαρή εσωτερική κρίση. Ο Ηράκλειος
προσπάθησε να αντιμετωπίσει τα προβλήματα με μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση
και στο στρατό.
Στις αρχές του αιώνα που βασίλεψε ο Ηράκλειος είχαν καταληφθεί ανατολικές
επαρχίες του Βυζαντίου από τους Πέρσες Σασανίδες. Από το 622 διεκδίκησε
ο Ηράκλειος σε επάλληλους πολέμους αυτές τις επαρχίες και τις ανακατέλαβε
το 636, αλλά και πάλι χάθηκαν στους 'Αραβες, οι οποίο μάλιστα κάποιες δεκαετίες
μετά (674-78 και πάλι 717-18) απείλησαν την Κων/πολη. Το 626, κατά την
τρίτη εκστρατεία κατά των Περσών, βρήκαν ευκαιρία και επιτέθηκαν στην Κων/πολη
πάλι οι 'Αβαροι, οι οποίοι υπέστησαν όμως απροσδόκητη ήττα, πράγμα που
αποδόθηκε από τους Βυζαντινούς στη συνδρομή της Παναγίας ...
Στα τελευταία έτη της βασιλείας του Ηράκλειου, αφενός η κόπωση στρατού
και λαού από τους συνεχείς πολέμους και αφετέρου οι θρησκευτικές έριδες
μεταξύ κατεστημένων και των λεγόμενων «μονοθελητών», οδήγησαν σε
αδυναμία αντιμετωπίσεως των Περσών, με αποτέλεσμα να χαθούν και πάλι επαρχίες
της αυτοκρατορίας. |
