Όταν  μετακόμισε ο Γκαίτε το 1775 στη Βαϊμάρη, ήταν ήδη γνωστός σε όλη την Ευρώπη για το έργο του «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερ». Το 1779 διορίστηκε «κυβερνητικός σύμβουλος» (υπουργός τοπικής κυβέρνησης) και το 1782 πήρε τίτλο ευγενείας από τον αυτοκράτορα. Αποφασιστικής σημασίας ήταν για τον Γκαίτε το ταξίδι του στην Ιταλία, 1766-1788. Τα χρόνια μέχρι το 1805 είχε στενή επαφή και φιλία με τον Friedrich Schiller. Το 1806 παντρεύτηκε την Χριστιάνα Βούλπιους, με την οποία είχε ήδη από το έτος 1789 ένα γιο.

Στα χρόνια μέχρι το 1832 που πέθανε γράφτηκαν, μεταξύ άλλων, οι τελευταίες μορφές του «Faust». Ο Γκαίτε είναι ένα από τα οικουμενικά πνεύματα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Είχε ενδιαφέροντα, εκτός από τη λυρική, επική και δραματική ποίηση και στο χώρο των φυσικών επιστημών και δημοσίευσε σχετικές εργασίες. Είχε δε και μερικές χαρακτηριστικές αδυναμίες, π.χ. έπινε σχεδόν καθημερινά τρεις μπουκάλες κρασί.