Η καριέρα του Κικέρωνα άρχισε το έτος 80, όταν εντυπωσίασε το ακροατήριο ως συνήγορος υπερασπίσεως σε μια δίκη για πατροκτονία. Δέκα χρόνια μετά ήταν ο καλύτερος ρήτορας της Ρώμης. Από το έτος 66 μέχρι το 63 ανέβηκε τις βαθμίδες μέχρι τη θέση του συγκλητικού. Το 63 απεκάλυψε ως ύπατος τη συνωμοσία του Κατιλίνα (Lucius Sergius Catilina), εναντίον του οποίου εξεφώνησε τέσσερις λόγους που έμειναν στην ιστορία της ρητορικής. Τελικά ήρθε όμως σε πολιτική σύγκρουση με τον Ιούλιο Καίσαρα, με αποτέλεμα να εκπέσει των αξιωμάτων του και να σταλεί εξορία στην Ελλάδα μέχρι το έτος 57 π.Χ. Επιστρέφοντας στη Ρώμη από την εξορία αφοσιώθηκε στη συγγραφή και στη φιλοσοφία. 

Μετά τη δολοφονία του Καίσαρα παρουσιάστηκε και πάλι δημόσια και συνηγόρησε κατά της δικτατορίας και υπέρ της επαναφοράς της εξουσίας στη σύγκλητο. Με αυτή την τοποθέτησή του ήρθε σε σύγκρουση με τον  Οκταβιανό, μετέπειτα Αύγουστο Καίσαρα και τον  Μάρκο Αντώνιο (Marcus Antonius Creticus), από τους στρατιώτες του οποίου δολοφονήθηκε με βάρβαρο τρόπο. Αποκόπηκαν το κεφάλι και τα χέρια του και τοποθετήθηκαν σε κοινή θέα για εκφοβισμό των Ρωμαίων.

Ο Κικέρων, το έργο του και η εποχή του αποτελούν σημαντικά κεφάλαια του παγκόσμιου πολιτισμού, γιατί μέσα απ’ αυτά και με την εκπεφρασμένη προσπάθεια τού Κικέρωνα να ενισχυθεί η λατινική γλώσσα έναντι της κυρίαρχης και υπερέχουσας ελληνικής εκείνης της εποχής, πραγματοποιείται η μετάβαση από το παρελθόν της αρχαίας Ελλάδας στο ρωμαϊκό και ευρωπαϊκό μέλλον και, γενικότερα, στο λεγόμενο σήμερα «δυτικό πολιτισμό».