'Οταν το 1940 γερμανικά βομβαρδιστικά επιτέθηκαν στο Λονδίνο, αποφάσισε ο Piet Mondrian (*7.3.1872, +1.2.1944), που είχε καταφύγει εκεί μόλις το 1938, να μετοικήσει στις Η.Π.Α.. Μερικοί αμερικανοί φίλοι, μεταξύ τους και ο νεαρός Harry Holtzmann, πρώτος ιδιοκτήτης του πίνακα, τον ικέτευαν να πάει στην Αμερική. Στις 3.10.1940 έφτασε ο ζωγράφος στη Νέα Υόρκη και την αγάπησε από την πρώτη στιγμή. Στις δομές της Νέας Υόρκης, στις χρυσές τομές, στους ουρανοξύστες, αναγνώρισε την υλοποίηση του έργου της ζωής του, του ονείρου του για την πόλη του μέλλοντος. Μια διαφοροποίηση του στυλ, που ήδη διαγραφόταν, ελευθερώθηκε. Ο ζωγράφος εγκατέλειψε τους σπαρτιάτικους πίνακες της δεκαετίας του ’30, στους οποίους λιγοστές γραμμές και ορθογώνια διέκοπταν την λευκή επιφάνεια του πίνακα και καθιέρωσε έντονους ρυθμούς, στους οποίους εναλλάσσονται μαύρες και χρωματιστές γραμμές. Διατήρησε όμως πεισματικά τις χρυσές τομές. Ο ρυθμός της τελευταίας του πατρίδας τον συνεπήρε - αυτό το ρυθμό μετέδωσε ο Mondrian στους τελευταίους του πίνακες.