Το γεμάτο πόνο πεπρωμένο της μεξικάνας ζωγράφου Frida Kahlo (*6.7.1907, +13.7.1954), το τροχαίο δυστύχημα, από τις συνέπειες του οποίου υπέφερε σ' όλη της τη ζωή, τα βάσανα του γάμου της με τον ζωγράφου Diego Rivera, ενός από τους τέσσερις μεγάλους  μεξικάνους μουραλιστές, είναι ευρέως γνωστά.
Η ίδια περιέγραφε τον πόνο της απροκάλυπτα στα έργα της, όπως και τους πόθους της, την πείνα της για αγάπη και ζωή. Σύμβολα αυτών των μοτίβων βρίσκονται κυρίως στις αυτοπροσωπογραφίες της, τις οποίες ζωγράφιζε κυριευμένη από τη λύπη. Μπροστά σε μια πυκνή πράσινη βλάστηση στο φόντο, πετούν πεταλούδες και μια λιβελούλα. Πίσω από τους ώμους της ζωγράφου κάθονται ένας από τους αγαπημένους της πίθηκους και μια μαύρη γάτα. Γύρω από το λαιμό της και τους ώμους της τυλίγονται αγκάθια, ανάλογα του συμβόλου του πάθους, του αγκαθωτού στεφανιού, τα οποία σκίζουν το δέρμα της και αφήνουν να βγουν σταγόνες αίμα. Το πουλί στο λαιμό έχει σχήμα σταυρού. Η καλλιτέχνης αναμειγνύει στους πίνακές της μοτίβα της μεξικάνικης παράδοσης με χριστιανικά σύμβολα, αφού ανήκε και στις δύο κουλτούρες.