ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Henri Matisse, Δυο χορευτές
1938, Χαρτοκοπτική, χάρτινες φιγούρες και πινέζες
Ιδιωτική συλλογή

«Η ψαλιδιά κάνει δυνατή τη σχεδίαση με χρώμα. Είναι μια απλοποίηση. Αντί να σχεδιάζω περιγράμματα και να προσθέτω χρώμα μετά - όπου θα χρειαζόταν να μετατρέψω το ένα ή το άλλο - σχεδιάζω απευθείας με χρώμα, πράγμα που είναι ακριβέστερο, αφού δεν μεταφέρεται το λευκό χρώμα», έγραψε ο Ηenri Matisse (*31.12.1869, +3.11.1951) για την τέχνη της χαρτοκοπτικής, στην οποία ήταν αυθεντία.
Αυτή την τεχνική χρησιμοποίησε στη δεκαετία του ’30 αρχικά για προσχέδια, σαν συνθετική μελέτη, όταν ζωγράφιζε π.χ. τοιχογραφίες. Τις προγραμματισμένες φιγούρες  τις έκοβε από χαρτί στα προβλεπόμενα χρώματα και τις μετακινούσε, μέχρι να τον ικανοποιεί η σύνθεση. Παρόμοια δρούσε ο καλλιτέχνης για ζωγραφική σκηνικών, όπως π.χ. για τα Ballets russes του Sergei Diaghilew, από όπου προέρχεται και αυτός ο πίνακας.
Μετά από μια δύσκολη εγχείρηση το 1941/42 ο ζωγράφος δεν ήταν για πολύ καιρό ικανός για δουλειά στο καβαλέτο. 'Ετσι αφοσιώθηκε στην τεχνική της χαρτοκοπτικής και την μετέτρεψε σε τομέα της τέχνης. Αυτό που κατόρθωσε μετά την εγχείρηση, είπε ο ίδιος, ήταν ο εαυτός του, ήταν «ελεύθερος και απόμακρος».