«Γεμάτες στοιχειώδη δύναμη είναι οι γρανιτένιες χοάνες μέσα σε χωριά. 'Ολα στην περιοχή μοιάζουν να υπόκεινται στην δυναμική αυτών των θεόρατων συμμετρικών  χοανών. Είναι τα καλύμματα των ματιών της γης, ό,τι βρίσκεται γύρω είναι τρελές, πονετικές, φανταστικές γραμμές… Είναι μια ιδιόρρυθμη ομορφιά αυτή που μιλά εδώ», έγραφε ο ζωγράφος και στρατιώτης της πρώτης γραμμής Otto Dix (*2.12.1891, +25.7.1969), εθελοντής σκοπευτής στο Feld-MG-Zug 390, στην κάρτα του πεδίου μάχης στη Champagne, στη φίλη του από την Δρέσδη Helene Jakob.
300 κάρτες και γράμματα από το μέτωπο πήρε η Helene στα τέσσερα χρόνια που ο καλλιτέχνης έλειπε στα ανατολικά και δυτικά μέτωπα, στον πόλεμο.
Οι περισσότερες κάρτες έχουν σκίτσα ή ακουαρέλες από χαρακώματα, ετοιμοθάνατους και νεκρούς, γαλλικά χωριά σε κυβιστικό, φουτουριστικό και εξπρεσιονιστικό στυλ. Κάθε ελεύθερο λεπτό του έγραφε, σχεδίαζε και ζωγράφιζε ακουαρέλες. Το 1916 έγινε η πρώτη έκθεση με έργα του πολέμου, που είχε η Helen στη Δρέσδη.