Αυτή η δουλειά είναι τμήμα μιας σειράς, την οποία ο Dada-καλλιτέχνης Man Ray (*27.8.1890, +18.11.1976) ονόμαζε «περιστρεφόμενες πόρτες». 'Οταν εκτέθηκαν για πρώτη φορά οι πίνακές του το 1919, ήταν ενωμένοι μεταξύ τους και στερεωμένοι σε μεταλλικό σκελετό ώστε, όπως έγραφε η αμερικανίδα ιστορικός τέχνης Diane Waldman, «κάθε ένα από τα κολάζ έπαιζε ένα ανεξάρτητο παιχνίδι με φευγαλέες φόρμες και φθαρτά και καθημερινά υλικά». 
Οι καλλιτέχνες του αβανγκαρντίστικου κινήματος Dada δούλευαν κυρίως με κολάζ, δηλαδή τη σύνθεση των πινάκων από ήδη υπάρχοντα υλικά, σκουπίδια και σκισμένα χαρτιά, επειδή ήθελαν να δώσουν στο έργο τους την αύρα του αυθεντικού, να πάρουν την προσωπικά γραφή του αντικειμένου. Οι δουλειές αυτές επηρεάσθηκαν από τον Γάλλο ντανταιστή και σουρεαλιστή Marcel Duchamp, ο οποίος πρώτος ανέδειξε βιομηχανικά προϊόντα (ready made) - στεγνωτήρια, μπουκάλια, ουρητήρια ή ποδήλατα - σε έργα τέχνης. Τα σύνορα μεταξύ υπάρχουσας πραγματικότητας και τέχνης έγιναν κύριο θέμα της τέχνης. Ο καλλιτέχνης το πλησίασε με την απρόσμενη σύνθεση μη συμβατών αντικειμένων, όπως μια πινέζα με την σόλα παπουτσιού.