«Δεν επιτρέπεται να επαναλαμβάνουμε αυτό που έχει κάνει ήδη ολοκληρωμένο η φύση», υποστήριζε ο Georges Braque (*13.2.1882, +31/8/1963) και κοντά του και πολλοί νέοι ζωγράφοι των αρχών του 20ου αιώνα που αποστασιοποιούνταν από τον κόσμο του αντικειμενικού.
Οι φωβιστές, στους οποίους προσκολλήθηκε αρχικά ο ζωγράφος το 1905, προσπαθούσαν να δημιουργήσουν τη νέα πραγματικότητα της ζωγραφικής με το χρώμα. Μετά όμως από μια αναδρομική έκθεση για τον Paul Cezanne το 1907, έγινε ξεκάθαρο μέσα του πως έπρεπε να ακολουθήσει άλλο δρόμο. Μετά από μια συνάντηση με τον Pablo Picasso, άρχισαν και οι δυο να εξελίσσουν τον κυβισμό, αναλύοντας τις φόρμες των αντικειμένων.
«Ο Braque δεν δίνει σημασία στη φόρμα, αναλύει τα πάντα, τοπία, φιγούρες, σπίτια σε ένα γεωμετρικό θέμα αποτελούμενο από μικρούς κύβους», έγραψε ένας κριτικός το 1908, μετά από μια έκθεσή του στην Galerie-Kahnweiler, δανείζοντας έτσι στον κυβισμό το όνομά του. 'Ομως οι κυβιστές προχώρησαν πολύ περισσότερο. Κατακερμάτισαν τις γνώριμες φόρμες και συναρμολόγησαν εκ νέου τον κόσμο.