Το 1906 ταξίδεψε στη Γαλλία το μπαλέτο του βασιλιά  Sisowath της Καμπότζης. Η συνάντηση με τις χαριτωμένες χορεύτριες και τους χορευτές με τις αρμονικές, απαλές κινήσεις, ήταν για το γλύπτη και σχεδιαστή Auguste Rodin (*12.11.1840, +17.11.1917) μια χαρμόσυνη εμπειρία, για την οποία έλεγε : «'Ολα όσα θαύμαζα στα αρχαία μάρμαρα και μαζί το ξένο και την απαλότητα της ανατολής, μου τα χάρισαν αυτές οι Καμποτζιανές. Τι ευχαρίστηση να ανακαλύπτεις πως η ανθρωπότητα μένει ίδια, πέρα από χώρο και χρόνο. 'Ομως η συνθήκη αυτή έχει μια προϋπόθεση; το συναίσθημα της παράδοσης και την πίστη».
Ο Rodin έφτιαξε μια σειρά σκίτσων που συγκαταλέγονται στα κορυφαία έργα του. Κράτησε για τον εαυτό του αυτές τις «cambodgiennes», όπως τις έλεγε και επέτρεψε μόλις το 1907 να εκτεθούν στο Παρίσι και τη Βιέννη.
Με δυνατές και τρυφερές γραμμές αιχμαλώτισε την κίνηση, την οποία ο Rainer Maria Rilke ονόμαζε «εσάνς χορευτικού λίκνου».