Μετά την ανεπιτυχή από οικονομικής άποψης πρώτη έκθεση των ιμπρεσιονιστών στο στούντιο του φωτογράφου Nadar, άρχισαν τη μετέπειτα πορεία τους.
Δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να εγκαταλείψουν την αρχική πορεία, αντίθετα συνέχιζαν να εξελίσσουν την τεχνική τους. Η χρήση δυνατών, καθαρών χρωμάτων, οι χαλαρά τοποθετημένες πινελιές χωρίς περιγράμμιση του μοτίβου και των χρωματικών επιφανειών ήταν ο επιθυμητός στόχος. Το θέμα ήταν δευτερεύουσας σημασίας.
Ενώ οι υπόλοιποι ιμπρεσιονιστές, όπως ο Camille Pissaro και ο Alfred Sisley συνέχιζαν να ασχολούνται εντατικά με τα τοπία, ο Claude Monet (*14.11.1840, +6.12.1926) προτιμούσε οικογενειακές σκηνές, στη φύση, σε κήπους ή περιπάτους. Στην αναπαράσταση της γυναίκας του Camille και του οχτάχρονου γιου του Jean πάνω σε ένα βράχο με βλάστηση ο ζωγράφος πέτυχε ένα πολύ ωραίο, πλημμυρισμένο από φως πίνακα. Ο Monet συνέλαβε τη σκηνή στην αντηλιά και δείχνει τη γυναίκα λουσμένη στο φως. Η χρωματιστή σκιά πέφτει στο μπροστινό μέρος του πίνακα, συμπληρώνοντας την ποικιλία στο παιχνίδι του φωτός στο έργο.