Ο Paul Cezanne (*19.1.1839, +22.10.1906) συνέλαβε με ριζοσπαστισμό τη νέα μορφή της ζωγραφικής με απλά καθημερινά αντικείμενα. Με μια κανάτα από το «Jas de Bouhheau», κληρονομιά των γονιών του, όπου κατοικούσε από το θάνατο του πατέρα του το 1886, μια φρουτιέρα, ένα τραπέζι, πλήθος μήλων και πορτοκαλιών, πετσέτες και μια κουρτίνα, δημιούργησε μια ενδιαφέρουσα σκηνογραφία, όπου δεν σημαίνουν πολλά τα ξεχωριστά μεμονωμένα αντικείμενα, αλλά όπου η σύνθεση και η αρμονία των χρωμάτων σημαίνουν τα πάντα.
Η ανοιχτόχρωμη κανάτα με το λουλουδάτο σχέδιο τραβά πρώτη το βλέμμα, αν και δεν είναι στο μέσον του πίνακα. Εμφανίζεται και σε άλλους πίνακές του, ίσως επειδή η πλαστική της φόρμα είναι τόσο χαρακτηριστική. Μπροστά από το μουντό μπεζ - καφέ - μπλε φόντο ξεπροβάλλουν δυναμικά οι κόκκινο-πορτοκαλο-κίτρινο-πράσινοι τόνοι της νεκρής φύσης.
Παρά την ασημαντότητα των αντικειμένων, το έργο έχει κλασσικό μνημειακό χαρακτήρα. 'Εχει συμφωνηθεί να φέρει τον τίτλο του «σιωπηλού μεγαλείου». Η προτίμηση του Cezanne στα φρούτα σαν θέμα είχε έναν απλό λόγο: Εξ’αιτίας του αργού του ρυθμού ζωγραφικής, ήταν τα πιο υπομονετικά και ανθεκτικά μοντέλα.