Η πραγματικότητα που αντίκρισε ο Paul Gaugin(*7.6.1848, +3.5.1903) στην Αϊτή, όταν πήγε στις 8.6.1891 για πρώτη φορά, τον απογοήτευσε βαθιά. «Μα αυτό είναι Ευρώπη - αυτή η Ευρώπη, από την οποία νόμιζα πως ελευθερώθηκα, μόνο πιο τραχιά. Λόγω των παιχνιδιών του αποικιοκρατικού σνομπισμού και μια παιδιάστικη και βάρβαρη μίμηση, σε σημείο να καταντά καρικατούρα» είπε. 'Ετσι δημιούργησε στα έργα του από τις νότιες θάλασσες ένα δικό του κόσμο, δημιούργησε τους δικούς του θρύλους της ελεύθερης, ωραίας, ευτυχισμένης ζωής.
Σε αυτό τον πίνακα ζωγράφισε δυο χωριατοπούλες, που μοιάζουν σαν λουλούδια υφασμένα σε χρωματιστό χαλί. Σαν στολίδια ή κομμάτια ενός παζλ ενώνονται οι χρωματικές επιφάνειες που συνθέτουν το τοπίο, μια αφηρημένη μορφή έκφρασης πάνω στην οποία δούλευε συνεχώς ο Gaugin. 'Εβαλε αποτυχημένα τα συμπληρωματικά χρώματα αντικριστά - κόκκινο, πράσινο μπροστά, μπλε, πορτοκαλί στο βάθος. Η ερώτηση των κοριτσιών δεν είναι τόσο αθώα όσο ακούγεται. Το αν μπορούν να παντρευτούν εξαρτιόταν από την προίκα. Γι' αυτό η έκφρασή τους είναι σχεδόν λυπημένη.