Οι οριζόντιες και κάθετες δομές απασχόλησαν το  Piet Mondrian (*7.3.1872, +1.2.1944) ήδη στα πρώιμα έργα του. Συστηματικά και με συνέπεια μετεξέληξε την εμπειρία του στο έργο ζωής του, στον νεοπλαστικισμό, κατά τη σύλληψή του η ψηλότερη μορφή αφηρημένης τέχνης. 'Ηταν σαφές, έγραψε ο Mondrian, πως ο «κυβισμός δεν δεχόταν τις λογικές συνέπειες των δικών του ανακαλύψεων - δεν εξέληξε το αφηρημένο ως προς την εξωτερική συνέπεια, στην έκφραση της καθαρής πραγματικότητας». Ο ζωγράφος δεν μείωσε μόνο τις φόρμες τελικά, αλλά και τα χρώματα, κρατώντας τα βασικά κίτρινο, κόκκινο, μπλε.
Αν και είναι ρεαλιστικό το τοπίο, αυτή η ακουαρέλα κρύβει ήδη στοιχεία αφηρημένα. Ο ζωγράφος αισθανόταν τα πρώτα χρόνια μια έλξη προς τα δέντρα. Αρχικά καταπιανόταν με συστοιχίες δέντρων, έπειτα με μεμονωμένα δέντρα για να καταλήξει το 1911 να δημιουργεί τις καγκελόμορφες δομές, εμπνευσμένες από τα κλαδιά τους.