Το έργο αυτό του Rembrandt Harmenesz van Rijns (*15.7.1606, +4.10.1669) είναι από τα τελευταία χρόνια στη γενέτειρά του Leiden, όπου έζησε από το 1606 ως το 1631. Παρά το μικρό του μέγεθος δείχνει όλο το δράμα του πεπρωμένου της ανθρωπότητας, με τα ύψη και τα βάθη του.
Ο γέρικος άντρας που στηρίζεται στον γκρεμισμένο πέτρινο τοίχο είναι ντυμένος με πολυτέλεια και περιβάλλεται από πολύτιμα αντικείμενα - στην πέτρα αριστερά του βρίσκονται ένα χαλί, χρυσά  δοχεία, μια τσάντα και ένα μεγάλο βιβλίο με την επιγραφή «BiBel», δηλ. ΒίΒλος, πάνω στο οποίο στηρίζεται ο άντρας με τον αγκώνα του.
Στα αριστερά διακρίνεται μέσα από την ερειπωμένη αυλόθυρα, μια φλεγόμενη πόλη στην οποία εισβάλλουν από την πύλη οπλισμένοι στρατιώτες. 'Ενας άνθρωπος με μακρύ παλτό καλύπτει τα μάτια του με τις γροθιές του, σαν κίνηση απελπισίας. Το κορμί του συντετριμμένου Ιερεμία χωρίζει σαν διαγώνιος τον πίνακα στον ανυποψίαστο κόσμο του ωραίου, της μάθησης και της καλοπέρασης και του κόσμου της καταστροφής, του θάνατου και της δυστυχίας.