Πρόδρομος της ρώσικης εικόνας είναι οι αιγυπτιακές εικόνες στις μούμιες, οι οποίες εικόνες αναγνωρίζονταν στην οικία του νεκρού σαν κύρια θεότητα. Ο πρώιμος χριστιανισμός δανείστηκε αυτό το έθιμο. Οι ζωγράφοι τυποποίησαν τη Θεομήτορα, τους αγίους, τους Αρχάγγελους και τους Αποστόλους, οι οποίοι αντιγράφονταν συνεχώς και γίνονταν κατανοητοί σαν αυθεντικά πορτρέτα. 
Η εικόνα έγινε παράδοση στην ανατολική, ορθόδοξη εκκλησία. Μέσω του Βυζαντίου έφτασε στη Ρωσία, όπου γνώρισε μεγάλη εξάπλωση. Η θεματολογία της εικόνας είναι το ίδιο αυστηρά καθορισμένη όπως η τυπολογία της. Συνεχώς επαναλαμβάνεται η παλιά θεματολογία, οι ζωγράφοι της ήταν περισσότερο αντιγραφείς παρά δημιουργικοί καλλιτέχνες. Από τον 14ο ως τον 18ο αιώνα δεν υπήρξαν αποκλίσεις στην εικονογραφία της Ρωσίας. 
Εικόνες δεν βρίσκονται μόνο σε εκκλησίες, αλλά και σε οικίες. Κυρίως τιμήθηκε στη Ρωσία ο 'Αγιος Νικόλαος, ένας από τους 14 βοηθούς της ανάγκης, προστάτης πολλών επαγγελμάτων. Οι μύθοι με πολλά φανταστικά επεισόδια από τη ζωή του έγιναν παράδοση και συνεχίζονταν να εμπλουτίζονται στις ημέρες μας.