Από το 1508 ως το 1512 ζωγράφιζε ο Michelangelo Buonarroti (*6.3.1475, +18.2.1564) στην οροφή της Capella Sixtina στο Βατικανό. Στην τεράστια έκτασή της απλώνεται ένα πανόραμα της αρχαίας ιστορίας της ανθρωπότητας, γεμάτη αγάπη, πόνο, απελπισία και θρίαμβο μέχρι την επιβλητική, διαστάσεων σχεδόν 13,5x15 μέτρων, τοιχογραφία της δευτέρας παρουσίας. 
Ο καλλιτέχνης αναζήτησε, λόγω της μνημειακής αρχιτεκτονικής, ταιριαστά μεγαλοπρεπή θέματα και φιγούρες. Στα φατνώματα της οροφής τοποθέτησε, παρακινημένος από τον Ιωνά, τους προφήτες και τις Σίβυλλες, τις προφήτισσες της αρχαίας μυθολογίας, που συνήθως προμήνυαν συμφορές. Ανάλογα με τον αριθμό των προφητών, φέρεται να είναι δώδεκα και οι Σίβυλλες, εκ των οποίων ο  Michelangelo αναπαρέστησε τις πέντε διασημότερες.
Με κόκκινη κιμωλία, με βρεγμένη άκρη για να επιτευχθεί ο σκούρος τόνος του κόκκινου,  o Michelangelo έκανε μια σπουδή της Λυβικής Σίβυλλας, με μελέτες για τα πόδια, δάχτυλο, χέρι και κεφάλι. Αυτή, όπως και οι υπόλοιπες, φτιάχτηκαν με αρσενικό μοντέλο.