Ο άντρας, που στη φιλολογία γύρω από τον Hieronymus Bosch (*περ. 1450, +9.8.1516) περιγράφεται άλλοτε σαν περιηγητής και άλλοτε σαν χαμένος γιος, αμφιταλαντεύεται μεταξύ βούλησης και συνείδησης. Νοσταλγικά πισωγυρνά το βλέμμα προς την ταβέρνα «Ο λευκός κύκνος», αλλά τα πόδια του προχωράν σταθερά εμπρός και το χέρι με το κυριακάτικο καπέλο δείχνει το δρόμο της αρετής. Κάθε λεπτομέρεια περιέχει αλληγορικές προεκτάσεις, όπως συνηθίζει ο Bosch, ο οποίος θέλει να προειδοποιήσει τους συνανθρώπους του για τις σκοτεινές δυνάμεις. 
 Μπροστά στο πανωφόρι του άντρα κρέμεται ένα πόδι γουρουνιού, που θεωρείται γούρι. Αλλά στο καλάθι στην πλάτη του είναι στερεωμένο ένα κουτάλι, σύμβολο απληστίας, και μια γούνα γάτας, που φέρνει κακή τύχη. 'Αρα η κακοτυχία παραμονεύει τον οδοιπόρο από αριστερά.
Στην πύλη του γονικού κτίσματος φαίνεται μια καρακάξα, το σύμβολο της ωραιοπάθειας και της φιλαρέσκειας, και μια αγελάδα, η ενσάρκωση της μητρότητας και της πατρίδας. Μεταξύ των δυο κόσμων διακρίνεται ένας σκύλος, που θα μπορούσε να ενσαρκώνει την επίθεση των κακών δυνάμεων στον άνθρωπο.