Αυτός ο πίνακας ανήκει σε έναν από τους λίγους που αποδίδονται με βεβαιότητα στον Giorgione (Giorgio da Castelfranco*1477 ή 1478, +λίγο πρίν τις 25.10.1510). Ο Tiziano, που δούλευε μαζί του στο ατελιέ του πρώτου μέχρι λίγο πρίν τον θάνατό του, φέρεται να τον ολοκλήρωσε. 
Σίγουρα οι αναπαυόμενες Αφροδίτες τόσο του Tiziano όσο και πολλών άλλων Ιταλών ζωγράφων είναι εμπνευσμένες από τον πρώτο αυτό πίνακα τέτοιας τεχνοτροπίας στην ιστορία της τέχνης, μέχρι και η «Olympia» του Manet. Αυτή η Αφροδίτη ενσαρκώνει το ιδεατό της γυναικείας ομορφιάς, όπως την αναζητούσαν οι καλλιτέχνες της εποχής, με τη μελέτη του σώματος και των αναλογιών.
Αναπαύεται χαλαρά σε ένα τοπίο που σουρουπώνει, με το οποίο βρίσκεται σε πλήρη αρμονία. Τα χρώματα είναι απαλά, σύμφωνα με την τεχνοτροπία του Giorgione. Οι μορφές του δεν χειρονομούν, δεν προκαλούν, αλλά αναπαύονται, ενσαρκώνοντας μια σύγχρονη γαλήνη. Η προσωπικότητα του Giorgione περιβάλλεται από ένα μύθο, αφού είναι αβέβαιη η καταγωγή του, ελάχιστα τα στοιχεία που αφορούν το θάνατό του και πολύ μικρή η ηλικία αυτού, μόλις 33 ετών.