Υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερα αντίτυπα αυτής της εικόνας, εκ των οποίων μόνο ένα αποδίδεται με βεβαιότητα στον Leonardo Da Vinci (*15.41452, +2.5.1519) και είναι αυτό που βρίσκεται στο Λούβρο. Με συμβόλαιο στις 25.4.1483 ανέθεσαν οι καλλιτέχνες Ambrogio και Evangelis στον Da Vinci να ολοκληρώσει με ένα έργο του το ξύλινο τέμπλο της αδελφότητας της «Αμόλυντης υποδοχής», το οποίο θα τοποθετείτο στο παρεκκλήσι της αδελφότητας στο St. Francesco  Grande.
Είναι αδιευκρίνιστο αν ο Da Vinci ολοκλήρωσε τον πίνακα στην Φλωρεντία ή μετά τη αναχώρησή του στο Μιλάνο το 1483. Το νέφος στο φόντο, έξω από το σπήλαιο, κάνει να υποθέσουμε πως ο Leonardo αναπαριστά την τυπική ομίχλη της Λομβαρδίας, άρα επενέβη στον πίνακα μετά την άφιξή του στο Μιλάνο, ενώ ο υπόλοιπος πίνακας παραπέμπει στην φλωρεντινή περίοδο.
Αξιοσημείωτη σε αυτό την εικόνα είναι η πορεία του φωτός, που σαν λαμπερό πέπλο απλώνεται σε όλα τα πρόσωπα και κορμιά και τα αναδεικνύει.