Η ζωγραφική του Fra Filippo Lippi (*περ. 1406, + 9.10.1496) χαρακτηρίζεται συναισθηματική και αυθόρμητη, γεμάτη δύναμη και λεπτότητες. Ο Lippi ήταν μοναχός και απήγαγε την μοναχή Lucrezia Buti από το μοναστήρι St. Margherita. Εκείνη γέννησε τον γιο Filippino, ο οποίος έγινε επίσης μεγάλος ζωγράφος. Αυτή η ρομαντική ιστορία σημάδεψε τη ζωή του Lippi και με παρόμοιο τρόπο δοξάστηκε και η ομορφιά της ζωγραφικής του.
Η πλαστικότητα των φιγούρων αυτής της εικόνας της Θεοτόκου τις γεμίζει ατομικότητα και φυσικότητα, ταυτόχρονα όμως είναι εξιδανικευμένες. Τα πρόσωπα έχουν την ονειρική απαλότητα για την οποία είναι γνωστός ο Lippi. Τα χρώματα είναι θερμά και το φως απαλό. Η σκηνή είναι τυλιγμένη σε μια υπερκόσμια λάμψη. Η αρχιτεκτονική είναι μεγαλοπρεπής και θυμίζει πιότερο ένα ειδικό πλαίσιο απεικόνισης της Θεοτόκου παρά πραγματικό χώρο.
Το τέμπλο αυτό, ένα τμήμα του βρίσκεται στην Φλωρεντία, κατασκευάστηκε αρχικά για την Capella Barbadori, την φλωρεντινή εκκλησία St. Spirito.