'Οργα τέχνης ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι οι εικόνες της ορθόδοξης εκκλησίας, που χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς σκοπούς.
Τοποθετούνται είτε στο τρίπορτο ξύλινο τέμπλο, που χωρίζει το ιερό από τον υπόλοιπο ναό ή χρησιμοποιούνται στα σπίτια σαν μικρές φορητές εικόνες. Οι εικόνες χρησιμεύουν για να προσεύχονται οι πιστοί σ' αυτές και όχι για να λατρεύονται. Σε αντίθεση με τη δυτικοευρωπαική ζωγραφική, η εικονογραφία αποτελεί λειτούργημα με αυστηρούς κανόνες.
Για να μην μετατραπεί η εικόνα σε είδωλο, έπρεπε να αποτελεί πραγματικό πορτρέτο, που σημαίνει πως ο εικονογράφος αντέγραφε το παλιότερο διασωθέν πρωτότυπο που υπήρχε. Το αποτέλεσμα ήταν οι εικονογράφοι να είναι ανώνυμοι και να μην αναδεικνύονται σαν καλλιτέχνες.
Αυτό άλλαξε τον 14ο αιώνα, που ο μοναχός Andrej Rubljow ίδρυσε στη Μόσχα σχολή εικονογραφίας, η οποία δικαιολόγησε και ανέπτυξε το προσωπικό στυλ, όπως τα διάφανα ανοιχτά χρώματα και πιο απαλά περιγράμματα.