ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΜΕ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Cimabue, Maesta
Περ. 1270, Λάδι σε ξύλο, 427x280 εκ.
Musee Νational du Louvre, Παρίσι

Αυτή τη μνημειακή, ενθρονισμένη Θεοτόκο, τη βασίλισσα των ουρανών με αγγέλους, φέρεται να φιλοτέχνησε ο Cimabue (Cenni di Pepo, *περ. 1240, +περ. 1302) για την εκκλησία  του Αγ. Φραγκίσκου στην Πίζα. Το 1814 μεταφέρθηκε στο Λούβρο.
Ο Cimabue, για τη ζωή του οποίου ελάχιστα γνωρίζουμε και που μνημονεύεται μόνο μέσο των έργων του, είναι ένας από τους Ιταλούς καλλιτέχνες που ανανέωσαν την τέχνη. 'Οδωσε στη, μέχρι την εποχή του παγωμένη βυζαντινή τέχνη, νέα πνοή. Βέβαια δεν παύει να είναι δέσμιος της βυζαντινής τυπολογίας, δημιουργούσε όμως ξεχωριστά πρόσωπα για τις φιγούρες του, στα οποία διακρίνονται συναισθήματα.
Η Παναγία και το βρέφος έχουν εκφραστικά πρόσωπα και οι άγγελοι, όλο νεανική χάρη και, αντίθετα με τους αιωρούμενους αγγέλους άλλων καλλιτεχνών, στέκονται στο έδαφος και στηρίζουν το τέμπλο, που αποτελείται από αρχιτεκτονικά στοιχεία.
Μια παρόμοια Maesta  του Cimabue κρέμεται στην Φλωρεντία. Στα κύρια έργα του καλλιτέχνη συγκαταλέγονται και τα φρέσκα στην Εκκλησία του Αγ. Φραγκίσκου στην Αζίση.