'Οταν ο Otto ΙΙΙ, εγγονός του Otto του Μέγα, εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας το 983, ήταν μόλις 3 ετών. 
Τη  διοίκηση ανέλαβε στη θέση του η μητέρα του, η βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ, η οποία, μέσω της επιρροής της, εισήγαγε την βυζαντινή τέχνη στην Γερμανία.
Το 1000 μ.Χ., τον πιθανό χρόνο δημιουργίας του ευαγγελίου του Otto στο μοναστήρι Reichenau στην λίμνη Bodensee, ο Otto ήταν ήδη 20 ετών και για 4 χρόνια  Αυτοκράτορας του Ρωμαϊκού Κράτους Γερμανικού έθνους. 'Αφησε να απεικονιστεί με τη μορφή του ενθρονισμένου Χριστού, σύμφωνα με τη βυζαντινή θεματολογία. 
Αντί να κάθεται μεταξύ Αποστόλων και Αγίων, βρίσκεται μεταξύ δύο πνευματικών (δεξιά) και δύο κοσμικών αρχόντων. Πρότυπο αποτέλεσε σίγουρα και το πορτρέτο του βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιουστινιανού στην Ραβέννα, το οποίο η Θεοφανώ προέτρεψε να λάβουν υπόψη τους οι μοναχοί που έγραψαν το Ευαγγέλιο.
Κάτω από την ηγεμονία του Otto αναμείχθηκαν η ρωμαϊκή έννοια της εξουσίας με μία νέα χριστιανική συνείδηση και τα πρότυπα των Βυζαντινών. 'Οτσι προέκυψε μια νέα μεσαιωνική τέχνη στη δυτική Ευρώπη, απελευθερωμένη από παλαιοκλασσικές επιρροές,, η οποία πήρε το όνομα του Otto. Τα σημαντικότερα δείγματά της βρίσκονται στην εικονογράφηση- ζωγραφική βιβλίων.